Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2017 – Στρασβούργο
Νότης Μαριάς (ECR)
Κυρία Πρόεδρε, για να λειτουργήσει ορθά ο ανταγωνισμός στην Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να μην επιβάλλονται δυσμενείς όροι στην ευρωπαϊκή βιομηχανία σε σχέση με την παγκόσμια πραγματικότητα, ιδίως αναφορικά με το κόστος ενέργειας. Σε μια περίοδο που η κυβέρνηση Trump απειλεί να ακυρώσει τη συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα και η Κίνα συνεχίζει ακατάπαυστα τη μόλυνση του περιβάλλοντος, η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως είδαμε στην προηγούμενη συζήτηση, αποφάσισε τη δραστική μείωση των ανθρακούχων εκπομπών. Με την απόφαση αυτή πλήττεται η ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας. Οδηγείται σε οικονομική αδυναμία λειτουργίας η ΔΕΗ. Κινδυνεύει με κλείσιμο ολόκληρη η ελληνική τσιμεντοβιομηχανία που απασχολεί 13.000 εργαζόμενους και πλήττεται η ελληνική ναυτιλία. Κατέθεσα λοιπόν την τροπολογία 162 στην προηγούμενη συζήτηση και ζήτησα να εξαιρεθεί και η Ελλάδα, με βάση το άρθρο 10γ της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, από τις υποχρεώσεις του ευρωπαϊκού συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών αερίων, διότι, ως έτος βάσης πρέπει να ληφθεί το 2014, όταν η Ελλάδα είχε ΑΕΠ κατώτερο του 60% της Ένωσης. Δεν μπορεί να υπάρξει ουσιαστικά πολιτική ανταγωνισμού όταν διαλύεται η ελληνική βιομηχανία και η ευρωπαϊκή βιομηχανία με όλες αυτές τις αντιλήψεις περί δήθεν προστασίας του περιβάλλοντος.
